« افرادی که پس از کووید-۱۹ دچار خستگی مداوم میشوند، از درمان شناختی رفتاری بهرهمند میشوند. آنها کمتر خسته میشوند و میتوانند پس از درمان بهتر تمرکز کنند. سایر شکایات جسمی نیز کاهش مییابد. » این نتیجهگیری مطالعهای است که توسط آمستردام UMC و رادبودومک به همراه سه بیمارستان دیگر انجام شده است.
درمان شناختی رفتاری در واقع میتواند یک مکمل ارزشمند برای بیمارانی باشد که علیرغم توانبخشی و سایر درمانهای انجام شده، بهبودی آنها محقق نمیشود، اما علائم مداوم را نمیتوان صرفاً به عوامل رفتاری نسبت داد. دکتر سارا بیر-رافی، پزشک عمومی و مشاور پزشکی در C-support، میگوید: «به تدریج، بینشهای بیشتر و بیشتری در مورد مکانیسمهای توضیحی احتمالی مانند ویروس پایدار، آنتیبادیهای خودی و میکروبیوم مختل شده و موارد دیگر در حال ظهور است. اما متأسفانه، ما هنوز منتظر یک درمان مؤثر اثبات شده هستیم.» « علائم و محدودیتهای مرتبط میتوانند آنقدر ناتوانکننده باشند که کیفیت زندگی را به خطر بیندازند. حمایت روانی میتواند نقش حمایتی مهمی ایفا کند، به عنوان مثال، اگر برخی از سبکهای مقابله برای بهبودی مفید نباشند یا اگر بیماران به اندازه کافی قادر به تعیین محدودیت برای خود (مثلاً از نظر فعالیت) نباشند یا برای مقابله با وضعیت فعلی خود تلاش کنند.»
نه فقط قابل انتساب به رفتار
از آنجا که بیماران در مطبهای روزانه هنوز با عدم تشخیص تشخیص خود دست و پنجه نرم میکنند، مهم است که علائم مداوم پس از کووید-۱۹ را صرفاً به عوامل رفتاری نسبت ندهیم. خود محققان UMC آمستردام تأکید میکنند که این واقعیت که رفتاردرمانی میتواند کمک کند، به این معنی نیست که علت علائم روانی است. علاوه بر این، همه از رفتاردرمانی سود نمیبرند. بنابراین، ادامه جستجوی سایر درمانهای مؤثر و علل جسمی سندرم پس از کووید از اهمیت بالایی برخوردار است.
